ΑΠ ΤΟ ΚΟΝΤΟ ΣΤΟ ΜΑΚΡΥ -Η ΕΝΗΛΙΚΊΩΣΗ

Απόψεις ΑναγνώστεςΑπ' το κοντό στο μακρύ-η ενηλικίωση
Ήταν βέβαια και η μάνα μου, που δεν της άρεσε να φορέσω μακρύ, γιατι θα φαινόμουν μικρομέγαλος λέει...

Ενημερώθηκε: 02.09.2011 // 12:51
Το κόμπλεξ αυτό το απέκτησα μετά τα δώδεκά μου χρόνια. Πιο μπροστά, δεν μου περνούσε απ΄το μυαλό, γιατί όλη
η μετακατοχική πιτσιρικαρία ήταν σαν κι εμένα.
Δηλαδή, όπως φαίνεται στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες ο Βασιλάκης Κα'ί'λας, κι όπως ήταν όλα τα παιδιά στην υπέροχη ταινία του Γκρέγκ Τάλας "το ξυπόλυτο τάγμα".
Το πρόβλημα άρχισε όταν τα πρώτα παιδιά άρχισαν να φοράνε μακρύ παντελόνι, ενώ εγώ παρ' όλο που ο πατέρας μου ήταν ράφτης, παρέμεινα μετεξεταστέος στο κοντό.
Ήταν βέβαια και η μάνα μου, που δεν της άρεσε να φορέσω μακρύ, γιατι θα φαινόμουν μικρομέγαλος λέει...
Πού να καταλάβει τον πόνο μου, τώρα που μεγάλωσα κι έγινα γυμνασιόπαις και ξέφυγα από το σχολείο της γειτονιάς,
οδεύοντας προς το Καπετανάκειο, φορώντας καμαρωτός το πηλήκιο...
Πού να καταλάβουν οι γονείς μου, ότι ουδέποτε κανένα κορίτσι δεν θα έπαιρνε στα σοβαρά έναν κοντοπανελονά!
Ήδη οι άλλοι, που ήταν κάνα δυο χρόνια μεγαλύτεροί μου είχαν βέβαια τις πρώτες ερωτικές επιτυχίες φορώντας
μακριά παντελόνια.
Η μόνη επιτυχία που είχα, ήταν μια βραδιά του Ιουνίου, που στη γειτονιά ανοίγαμε τον Κλήδονα, μια νοσοκόμα, βάζοντας το χέρι προσεχτικά στο μπατζάκι με χάιδευε γλυκά... Όμως εμένα το μυαλό μου ήταν στην Κούλα με την
οποία ήταν ερωτευμένοι όλοι οι συνομήλικοί μου.

Τελείωσα και την Α' γυμνασίου, και τη Β΄γυμνασίου και τη Γ' και ο πατέρας μου, ενώ ήδη βάδιζα στα δεκαέξι και
οι τριχάρες στα πόδια μου έκαναν μπαμ, αποφάσισε να μου κάνει το χατίρι, και μου έραψε το πρώτο καλοκαιρινό
μακρύ παντελόνι. Θα μου μείνει αξέχαστο. Ήταν ένα ανοιχτό γκρί λεπτό ύφασμα. Ποιος στις χάρες μου !

Κυριακή απόγευμα το φόρεσα, και με την παρέα μου, που φορούσαν όλοι μακρύ, πήγαμε στο Μαρτινέγκο όπου
γινόταν αγώνες κατς με τον Αβελ Σέστακ και διαιτητή το γνωστό ηρακλειώτη έμπορο Ρουμελιώτη.
Μετά το τέλος του αγώνα, όλη η παρέα κατεβήκαμε για ...τσάρκα στο Λάκκο, όπου με την αυτοπεποίθηση του
μακριού παντελονιού επισκεφτήκαμε έναν "οίκο" , όπου η Ρένα έβαλε στο κορμί μας τη σφραγίδα της ενηλικίωσης
και του ανδρισμού !

Να γιατί ο πατέρας μου εκείνη τη μέρα, μου είχε δώσει για χαρτζιλίκι εικοσάρικο και όχι το συνηθισμένο τάληρο...